قسمت دوم خاطرات مامان

مامان میگه تو کلاس زنگ فارسی گروه بندی میکنه و سعی میکنه بچه ها با هم مشارکت کنند

مامان میگه بچه ها بهتر از هم دیگه یاد می گیرن

امروز کلمات بادام بابا .ادب. باد و........ سرمشق داده مثل اینکه پویا تونوشتن مشکل داره

مامان با ۳۶تا شاگرد وقت نمی کنه دونه دونه سرمشق بده

به سر گروه میگه سرمشق پویا رو بده

بعد از یه ربع در کمال تعجب خط پویا رو که میبینه ذوق میکنه

بعد از کلی تشویق متوجه خط پویا میشه

به سر گروه که میگه چه خطی /سرگروه میگه خانوم دیدم نمی تونه بنویسه براش نوشتم

اشکالی نداره از این به بعد هم براش می نویسم تا شاد بشه

چند دقیقه سکوت کردم و..................مهربانی را و جایگاهش را توضیح دادم

زنگ دوم ازمون ریاضی برگزار میشه این بار دیگه نمی نویسن برای هم ولی

کار جدیدتر . بچه ها کی مداد اضافی همراهشه؟

سعید :من

افرین پسرم

ازمون تمام شده سعید تو چرا ننوشتی؟

مداد نداشتم .مهربانی کردم ایثار کردم دادم به علی رضا که نوک مدادش شکسته بود .

 ککککککککککککککککلاس اولی ها معلم این پسر بچه های بازی گوش بودن خیلی سخته اما شیرین

قبلا در جایی خاطرات کلاسم رو نوشتم مورد توجه قرار گرفت الان تا به امروز با دانشگاه که حساب بشه

۱۵ ساله معلمه این پسر بچه ها ی اولیم ای خدا چه قدر تو خوا بگاه گریه کردم چرا معلمی ؟

حالا هر شب میگم خدا ممنونتم معلمم.

براتون از کجا بگم

گریه هاشون .خنده هاشون .دستشویی رفتنا که ۳۵ نفری یادشون میاد .آ ب خوردنای دقیقه ای . یا.....

 از امروز شروع میکنم .

بچه ها خانوم اومد

بر پا

سلام به ستاره ها . قندای تو قندونا . گلا ی تو باغچه ها .

حالتون خوبه ؟بله

سجاد ریز ترین شاگرد این ۱۵ سال : چه حالی خانوم ؟

 تا اومد جواب بده روپوش تنش رو که دیدم زدم زیر خنده . از قرار معلوم زنگ پیش

زنگ ورزش با چاق ترین شاگرد کلاس روپوشش عوض شده بود .

در نظر بگیرید آستین ها تا روی زانو.یقه تاروی ناف. شروع کردم به پرسیدن.

 ده دقیقه طول کشید دونه دونه بپرسم  همه نگاه میکردن به سرو شکلشون وبا هم می گفتن مال من عوض شده . خدایا چی کار کنم ؟

خدا سریع به دادم رسید محمد صالح اجازه خواست بره  بیرون .چنان ذوقی کردم که خدا میدونه از حل این مساله راحت شدم وقتی دیدم دکمه ها ی روپوشش به زور بسته شده وناف مبارک تحت فشار بیرون زده محمدجان .کلاس مثل بمب منفجر شد .پرسیدم:

صالح حواست کجاست ؟ خانوم جاشه . چرا به من نگفتی رو پوشت تنگ شده ؟

خانوم اجازه وقتی حسابی سر فوتبال برای گل اشتباه و خطای پشت دروازه وقاطی کردن بچه ها سر این که دروازه ها رو اشتباه می گرفتن شما خسته شدید گفتید دارم می میرم چه خبره ؟

بلند به بچه ها گفتم : بچه ها ساکت خانوم داره می میره هیچ کس حرف نزنه خودم هم لا ل شدم

چون خیلی دوست دارم به حال خودتون گذاشتمت.

تا راحت باشین                                                        هیچی نگفتم فقط به فکر فرو رفتم  

خدایا چه عالمی دارن اینا .

دعاشون میگیره دلاشون پاکه قسمت می دم به دل پاک بچه ها ی کلاسم

دلی غمگین نباشه یاد تو تو دلا مون زنده باشه

اولین خاطره مهر ۸۸

خانوم معلم  

به مامانی میگم براتون بنویسه نمی نویسه خودم هم بنا به دلا یل شخصی چند وقتی مرخص می شوم گفتم بدون خداحافظی زشته

 عیدتون مبارک

به گذشتم کار ندارم از کجا اومدم

ولی به اینده کار دارم .

 منو تو قفسهای زندانی کردند میگن عابر بانکه

 چه قدر پول ؟ تراول ها کنار ما قیافه می گرفتندو ما هم برای هزاری ها انگاری یه قانون بد تو آ دم ها به ما پول ها هم سرایت کرده

از صبح آ دم ها ی مختلف کارت می کشیدند و پول می گرفتن

یکی شهریه می خواست بده یکی برای بیمارستان که خانومشرو مرخص کنه

یکی  برای خرید هدیه برای تولد اون بچه که خیلی اون روز براش عزیزه

و.............

من قسمت کی میشم تو  این فکرها بودم که احسا س کردم نو بتم شده

دستان مهربانی روی دکمه ها باز ی می کرد رمز وارد شد

من از قفس آ زاد شدم

تو  دست ها ی اون پیرمرد باز نشسته افتاده بودم

عصا زنان رفت طرف اسباب باز ی فروشی منو داد یه ماشین برای نوه اش که خیلی وقت بود ندیده بودش خرید

افتادم تو دخل

 چند دقیقه بعد مامانی با دخترش وارد شد و عروسک گرفت بقیه ی پول ها من بودم

یه ساعت نشد خودم و تو میوه فروشی دیدم

چه خبره یک کیلو .سه کیلو موز .هندوانه

 آخی پیر زنه چه با مزه میگه من یه نفرم سه تا سیب یه انار بسمه .....

بعدش توجیب بغل خانوم بزرگ افتادم

ظهر شده بود رفت مسجد ما بین دو نماز برای مستمندان پول جمع می کردن منو انداخت تو کیسه

تو شهر غریبی رفتم شاید تن پوشی برای اون پسری بشم که از سرما کز کرده

شایدم نون بشم تو سفره ی اونایی که روزه گرفتن و افطار ندارن

نمی دونم شاید ...........

نه خبرایی   یادم میاد به چی فکر میکردم و چی شد

دزد از خدا بی خبر مارو از تو کیسه زد و فرار کرد

می دونستم گیر می افته اخه ما برای نیتی تو کیسه بودیم

 رسید خونه باتمام قدرت کیسه رو باز کرد شروع کرد به شمردن من متنفر بودم آ رزو کردم کاش تو جیب بغل دختر ک گل فروش یا پسرک واکسی سر کوچه بودم که......

وقتی بیدار شدیم که دیدیم تو بازار طلا فروشاییم

خسته شده بودم

 بدم اومده بود از کار آ دم ها ی بد چرا این جوری پول در میارن ولی زن و شوهرهایی که حلقه می خریدن خیلی با مزه بودن

ناگهان صدایی به گوشم رسید

 آ قا رضا خورد داری

 رفتم تو دست قصاب محل چه حیبتی جا خوردم

تو جیبش بوی گوشت می داد اما خیلی قوی بود

رفتم تو دخل

 وای چه ماشینی جلو ی در قصابی

چه ادکلنی چه قیافه ای بی تفاوت از کنار اون مادری که کمتر ازنیم کیلو چرخی برای یه ماه می خواست بی نوبت صدا زد آ قا ولی برای  کباب تو چال پنج کیلو چرخی

 خدایا دیگه کجا میرم تو این فکرا بودم  اقا ولی منو از تو کشو بیرون کشید گیر کردم گو شه ام پاره شد

هیچ کدو م نفهمیدن جز روزنامه فروش که قبولم نکرد یادمه مدت ها تو جیب خوش بوی آ قا بودم به زندگیش نگاه میکردم

آ خر خسته شدو منو به بانک بر گردوند من برا شون خیلی ارز ش دارم که همه چیز رو به خاطر من ......

بگذریم این ۲۴ ساعت زندگی من بود

من ارزش دارم به شرطی که ............

همه ی آ دم ها یی که دوستشون دارم و حتی اونایی که خیلی تو دنیای امروز گرفتا رن

درسته اما مامانی می بخشتشون میگه دعا میکنم خدا کمکشون کنه

ما سر سفره ی افطار  دعوتتون می کنیم می دونید چی داریم

مامانی گفت: به شما خبر بدم که:

سر سفره ی سبز دعایمان دعا یتان می کنیم

مامانی گفت : پذیرایی هم میشید .

یه سبد عاطفه و عشق . یه جام پر از آ ب دعا /یه بغل مهرو صفا . گفت گو مون با خدا

 / همراه عکس بابا خیلی با صفاست

عموسعید . عمو سوری عمو لی .خاله نیره . نیلوفرانه عزیز .

دوچکاوک .عمو عزیزی یلدا جونم و...........

 اولین روز ماه رمضون مهمانیدتا اخرش

خدایی خوش میگذره  

 براتون دعا می کنیم دعایمان کنید

خدایا: آبروی مرا به توانگری نگه دار و شخصیت مرا به تنگدستی از بین مبر

تا مبادا از روزی خوارانتروز ی بخواهم

واز آ فریدهها ی بد کردارت طلب مهربانی کنم

و در حالتی قرار گیرم که به تعریف وتمجیدکسی که به من چیزی داده بپردازم

یا از کسی که مرا از امکا نا تی محروم ساخته بدگویی کنیم

امیر مومنان علی {ع}           

خوش می گذرانیم بلکه تاکسیرانان الان با زحمت و تلاش کار می کنند و برای همین یک مطلب تهیه کرده ام

تشنه وگرسنه     دور از اب ونان

در طول راه چند بار مادر را صدا زدم تشنه ام

جوابی نشنیدم

یادم می اید در جواب صورت خسته  وچند قطره اشک را دیدم

ان قدر راه رفتیم تا به تاریکی شب رسیدیم .یادم می اید در تاریکی گم شدیم

هراسان به چشمان و دستان مادر نگاه می کردم

می خواست بگوید نترسیده بفهماند صبور است اما .............

 یادم ماید کف دستم چیزی نوشت

ما خسته ایم اما صبور

در ان شب وحشتناک احساس می کردم فرشتگان خدا هم به حالما ن گریه میککنند

 نگاهبان ما خدا ی توانا مگر می شد تنهایمان بگذارد؟

ناگاه از دور برق نوری دیدیم

واما ادامه ..............

در این دنیای تاریک ووحشتناک مادر وپسری تنها در زیر سایه بانی زندگی می کردند

اما هجوم حیوانات وحشی وسیل رگبار وتند باد و رعدو برق که لرزه بر اندام پسر کوچک می انداخت ارامش را از این دونفر گرفته بود

مادر بود و کار زیاد پسر بود و ترس و بی پناهی

 خدایی بود که هرشب در سفره ی خالی شان نان و مهر می گذاشت

خدایی بود که کلبه ی تاریکشان را روشن میکرد وخانه ی کوچکشان را از سیل باران مصون نگه میداشت

این خدا جبران همه ی کمبود هایشان بود

اما در اوج تنهایی وبی کسی پناهشان داد به طبیعتش گفت مواظب این دو افریده ام که در ازمون من هستند باشید

خورشید

 کمتر به صورت لطیف پسر می تابید مبادا که ذره ای اذیت شود

 باران فکر کفش سوراخ پسر بود

 صاعقه نگاهش از کلبه ی چوبی دور بود مبادا با نوری اتش بگیرد

 وزمین خدا نلرزید مبادا قلب کوچک پسر بلرزد

دریا هرشب نوای لای لایی را در گوششان زمزمه میکرد تا ارام از چنگال گرگان بخوابند این است خدای بندگان تنها

 اما بشنوید ادامه ی داستان را...........

منو مامان پست اخر را مینویسیم می خواهیم وبلاگ را ببندیم نمی دانیم چند قسمت شود اما

اخرش تقدیم میشود به همه ی دوستان تا بعددعایتان می کنیم دعایمان کنید

مامانی وپسر شیطون بلا

خداکنه عمه جونم بخونه  اخه ایران نیستن من هم نمی بینمشون دوسشون دارم بوی بابایی رو میدن اگه خودشون ............

 چند روز دیگه تعطیل میشیم منو مامانی باهم عجب سالی بدون سرویس با اتوبوس های شلوغ دیر رسیدن خسته شدن ریاضی ورزش 

از کیفم بگم کیف نه چمدون

انقدر اموزش و پرورش کتا ب داره

 دفتر داره کمک درسی داره که علاوه بر شونه ها ی من دست مامان بیچارم هم داغون شد

 دو هفته پیش کیفم دیگه برید خسته شد ومن با احترامات خاص گذاشتمش تو ظرف  های بازیافت

یه کیف یه بندی کاتو گرفته بودم گفتیم اخر سال کیف نخریم

 دستمون گرفتیم

 بیشتر به درد سنگ پرانی و

 پرتاب سنگ به طرف اسراییلی ها می خوره

چند روز پیش وسط خیابون بنده پاره شد کتاب ها  وسط خیابون ولو شدن

 حالا من و مامان یه خیابون ماشین بگذریم

 یه بار هم که تیپ زده بودم گفتم یه وری بندازمش رو شونه ها م جلوی جمعیت معلم ها ابروم رفت

از گردنم سر خورد افتاد کف پام به روی خودم نیاوردم اما همه از خنده روده بر شدن

مثل این که این کیفه سر دعوا داره

                                                  ادامه سریال کیف ادامه دارد..........................